http://hamkaran.biz/product/jakelidi500.gif http://hamkaran.biz/images/hg.gif
مرجع کامل اطلاعات سینمایی - برای 67 سالگی «رابرت دنیرو»؛ ‌آقای تكرار نشدنی

مرجع کامل اطلاعات سینمایی
 
سینما-تئاتر-تلوزیون-رادیو

رابرت دنیرو


وی به‌خاطر تعهدی كه به نقش‌هایش داشت، در فیلم‌ها تن به هر مشقتی می‌داد. برای فیلم «گاو خشمگین» 27 كیلو به وزن خود اضافه كرد، برای «تنگه وحشت» با ارتودنسی...
فردا (سه‌شنبه)، شصت‌وهفتمین سالروز تولد «رابرت دنیرو»، بازیگر صاحب‌نام سینمای جهان و برنده دو جایزه اسكار است.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، «رابرت دنیرو» متولد 17 اوت 1943 در نیویورك، از پدر و مادری هنرمند با نژاد ایتالیایی است.
وی یكی از بزرگ‌ترین و تأثیرگذارترین بازیگران تاریخ سینمای جهان است كه معمولا در نقش‌های دشوار و سخت ظاهر می‌شود و روش بازیگری خاص خود را دارد.
«رابرت دنیرو» سابقه طولانی در بازی در فیلم‌های «مارتین اسكورسیزی» دارد و در سال 2008 جایزه‌ی «دوربین طلایی» برلین را به‌پاس یك عمر حضور جاودانه در سینمای جهان از دستان «اسكورسیزی» دریافت كرد.
«دنیرو» برای اولین‌بار در سال 1963 در سن 20 سالگی با فیلم «جشن عروسی» به كارگردانی «برایان دی پالما» وارد دنیای سینما شد.
 
وی كه بیشتر سال‌های دهه 60 را در كارگاه‌های تئاتر گذراند، در سال 1965 در فیلم فرانسوی «سه اتاق در منهتن» بازی كرد و در دومین همكاری‌اش با «دی‌پالما» در سال 1968 در فیلم «تبریكات» حضور یافت و در سال 1970 در فیلم «سلام مادر» را بازی كرد.
«دنیرو» در سال 1973 با بازی در نقش یك بازیكن بیسبال درحال مرگ در فیلم «طبل را آهسته بزن»، توجه اهالی سینما را به خود جلب كرد و در همان سال اولین همكاری او با «اسكورسیزی» با فیلم «خیابان‌های پایین شهر» رقم خورد كه بسیار خوش درخشید.
وی یك سال بعد نقش ماندگار «ویتو کورلئونه» را در فیلم «پدرخوانده 2» به كارگردانی «فرانسیس فورد كوپولا» بازی كرد و اولین جایزه اسكار نقش مكمل را به‌دست آورد، هرچند در مراسم دریافت جوایز حضور نیافت و «كوپولا» از طرف او این جایزه را گرفت.
 
«دنیرو» اولین بازیگر سینما نام گرفت كه با فیلمی كه اكثرا دیالوگ‌های غیرانگلیسی داشت، موفق به كسب اسكار می‌شد. او به‌همراه «مارلون براندو» كه نقش «دون ویتو پیر» را در «پدرخوانده» بازی كرد، تنها بازیگران سینما هستند كه برای بازی در نقش یك شخصیت، جایزه اسكار گرفته‌اند.
 
پس از فیلم «خیابان‌های پایین‌شهر»، «دنیرو» همكاری‌اش را با «اسكورسیزی» در فیلم‌های موفقی چون «راننده تاكسی» (1976)، «نیویورك،نیویورك» (1977)، «گاو خشمگین»(1980)، «سلطان كمدی»(1983)، «رفقای خوب»(1990)، «تنگه وحشت» (1991) و «كازینو» (1995) ادامه داد.
«دنیرو» بزرگ‌ترین افتخارات سینمایی‌اش را مرهون بازی در فیلم‌های «اسكورسیزی» است. وی برای فیلم «راننده تاكسی» نامزد اسكار شد و دومین جایزه اسكار خود را با فیلم «گاو خشمگین» به‌دست آورد و در سال 1992 با فیلم «تنگه وحشت» برای ششمین‌بار نامزدی اسكار را تجربه كرد.
وی به‌خاطر تعهدی كه به نقش‌هایش داشت، در فیلم‌ها تن به هر مشقتی می‌داد. برای فیلم «گاو خشمگین» 27 كیلو به وزن خود اضافه كرد، برای «تنگه وحشت» با ارتودنسی دندان‌هایش را به‌هم ریخت، در «پدرخوانده 2» سه ماه در منطقه جنایت‌آمیز سیسیل ایتالیا زندگی كرد و برای «نیویورك، نیویورك» نواختن ساكسوفون را به‌سختی آموخت.
 
در اواسط دهه 80 بود كه «دنیرو» برای تكراری نشدن نقش‌های منفی به‌عنوان اراذل و اوباش، به فیلم‌های كمدی رو آورد كه از سرشناس‌ترین آن‌ها می‌توان به «برزیل» (1985)، «گریز نیمه‌شب» (1988)، «این را تحلیل كن»(1999)، «ملاقات با والدین» (2000) و «ملاقات با فاكرها» (2004) اشاره كرد.
«دنیرو» در بسیاری از ژانرهای سینمایی نقش‌آفرینی داشته است؛ برای مثال در سینمای وحشت آثاری چون «فرانكشتاین» (1994) و «موهبت الهی» (2004) را دارد، در سینمای كمدی شاهكاری چون «سلطان كمدی» را دارد كه نقش مقابل «جری لوئیس»، كمدین بزرگ تاریخ سینما را بازی كرد، در ژانر ورزشی در فیلم ماندگار «گاو خشمگین» بازی كرد كه به عقیده برخی منتقدین بهترین فیلم ورزشی تاریخ سینما است و در ژانر گنگستری هم فیلم «رفقای خوب» و «تسخیرناپذیران» را بازی كرده است.
«رابرت دنیرو» 67 ساله تاكنون در 80 فیلم سینمایی بازی كرده و افتخارات فراوانی به دست آورده است. وی در سال 1981 برای فیلم «گاو خشمگین» بهترین بازیگر مرد جوایز گلدن گلوب شد، در سال 1993 شیر طلای افتخاری جشنواره ونیز را گرفت، در سال 2000 جایزه یك عمر دستاورد سینمایی سن‌سباستین را گرفت و در سال 2008 جایزه مشاركت چشم‌گیر در صنعت سینما را از كارلووی‌واری دریافت كرد.
«دنیرو» در سال 1993 وارد دنیای كارگردانی شد و اولین تجربه فیلمسازی‌اش را با «یك داستان برانكسی» به‌دست آورد. دومین فیلم او در سال 2006 با نام «چوپان خوب» بود كه «آنجلینا جولی» و «مت دیمون» در آن ایفای نقش داشتند.
 آخرین نقش‌آفرینی «دنیرو» در سینما بازی در فیلم «قتل عادلانه» در سال 2008 بود كه نقش مقابل «آل‌پاچینو» را بازی كرد.


ادامه مطلب

طبقه بندی: سینمای جهان، 
برچسب ها: گاو خشمگین، رابرت دنیرو، فیلمهای رابرت دنیرو، فیلم شناسی رابرت دنیرو، شصت‌وهفتمین سالروز تولد «رابرت دنیرو»، ‌آقای تكرار نشدنی، مارتین اسكورسیزی، دوربین طلایی، اسكورسیزی، جشن عروسی، برایان دی پالما، سه اتاق در منهتن، سلام مادر، دی‌پالما، تنگه وحشت، طبل را آهسته بزن، خیابان‌های پایین شهر، پدرخوانده 2، پدرخوانده، پدرخوانده 1، پدرخوانده 3، مارلون براندو، دنیرو، اسكار، دون ویتو پیر، راننده تاكسی، «راننده تاكسی» (1976)، «گاو خشمگین»(1980)، «سلطان كمدی»(1983)، «رفقای خوب»(1990)، «تنگه وحشت» (1991)، «كازینو» (1995)، جری لوئیس، كمدین بزرگ تاریخ سینما، مت دیمون، آنجلینا جولی، قتل عادلانه، آل‌پاچینو، یك داستان برانكسی، سن‌سباستین، رفقای خوب، تسخیرناپذیران،  
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 25 مرداد 1389 توسط الهام
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک  
قالب وبلاگ